Mijn leven in de wildernis
Boekrecensies

Mijn leven in de wildernis van Miriam Lancewood

Mijn leven in de wildernis
Miriam Lancewood
Non-fictie
Kosmos Uitgevers
Paperback
352
9789021564098

 

'Zullen we op een andere manier gaan leven?' vroeg Peter. Ik was 22, hij 52. Hij was sterk en slank en woonde al vijf jaar in India. Ik was overal voor te porren.
'Ja. Wat zullen we doen?'
'O, geen idee. Maar geen baan, bezittingen en al die vaste lasten. Ik weet niet precies wat, laten we zien waar het toeval ons brengt.'
En zo begon mijn leven van avontuur, met het toeval als motor.

Mijn leven in de wildernis gaat over de laatste zes jaar, waarin ik met Peter in de bergen van Nieuw-Zeeland woon. We slapen in een tent, koken op het vuur en trekken rond als nomaden. We leven zo veel mogelijk van wilde planten, bessen en dieren.

Sindsdien heb ik veel geleerd over mezelf, over relaties en de manier waarop we denken. We filosoferen over het leven en de dood, de liefde, vrijheid en zekerheden. Ons leven is soms moeilijk en droevig, maar ook spannend, mooi en grappig.

Miriam Lancewood

Mijn leven in de wildernis

De aflevering van het tv-programma Floortje naar het einde van de wereld, in februari 2016, waarin Miriam en haar man Peter werden gevolgd tijdens hun leven in de wildernis, vond ik één van de indrukwekkendste afleveringen. De beelden van Miriam en Peter die overleefden in de Nieuw-Zeelandse wildernis waren prachtig om te zien en heel bewonderenswaardig. Ik vroeg me af hoe het haar, als nuchtere Hollandse meid, lukte om jaar in jaar uit te overleven midden in de wildernis. Overgeleverd aan de krachten van de natuur. Zodra bekend werd dat er een boek zou verschijnen wist ik dat ik dit boek wilde lezen.

Het boek is opgedeeld in elf hoofdstukken en elk hoofdstuk bevat ongeveer dertig bladzijden. Dit zijn best lange hoofdstukken, maar elk hoofdstuk staat voor een specifiek gedeelte van hun reis door de wildernis. Het eerste jaar is opgedeeld in de vier seizoenen en daarna is elk hoofdstuk een start van een nieuw begin in de wildernis, bijvoorbeeld het verblijf in een hutje aan de westkust van Nieuw-Zeeland of het jaar waarin ze als moderne nomaden met een auto het land doorkruisten.

Overgeleverd aan de natuur

Door Miriams uitgebreide en levendige schrijfstijl kun je je goed voorstellen hoe het is om te leven midden in de natuur. Tijdens het lezen van dit boek waan je jezelf even midden in de wildernis. Voorafgaand aan hun leven in de natuur hebben ze zich goed voorbereid door boeken te lezen over eetbare planten, leren om te schieten met pijl en boog en flinke trektochten gemaakt met zware bepakking. Dit allemaal om zich zo optimaal voor te bereiden op hun avontuur.

Kun je je een leven voorstellen dat zo rustig, zo tijdloos en zo waardevol is dat kijken naar een enkel blad dat uit een boom naar beneden dwarrelt, door een briesje wordt opgetild en zilverkleurig oplicht in de zon je een rijk gevoel geeft?

– Miriam Lancewood

We lezen in het boek dat het leven midden in de overweldigende natuur prachtig kan zijn, maar dat er ook minder fijne situaties zijn. Wanneer ze in hun tent of een klein hutje zitten en het regent bijvoorbeeld 25 dagen achter elkaar, Peter die heel erg ziek wordt door een malaria aanval (die hij op één van zijn eerdere verre reizen heeft opgelopen) of ze lopen op een steile helling van een bergwand en het begint plotseling enorm te onweren dan is dat echt wel afzien. Ondanks de verschillende tegenslagen blijven ze zich verbonden voelen met de natuur en dat gevoel wordt alleen maar sterker.

Inspirerend

We lezen over ontmoetingen met anderen waarmee ze een vriendschappelijke band krijgen en diepgaande gesprekken mee voeren en over een inheemse loopvogel die wekenlang naast hun tent komt wonen. Over het vinden van eetbare planten en bessen en het jagen op dieren zoals geiten, konijnen en possums, waarbij Miriam zich in het begin schuldig over voelt, maar wat later gewoon bij hun nieuwe levensstijl hoort.

Na het lezen van de laatste bladzijde vroeg ik me gelijk af op welke prachtige plek in de wildernis Miriam en Peter zich nu bevinden. En stiekem ben ik ook heel erg benieuwd hoe het nu gaat met Elisabeth, de oude vrouw waarmee ze bevriend raakten tijdens hun verblijf diep in de wildernis van het Abel Tasman National Park. De oude vrouw woonde daar in een oud vervallen boerderijtje, maar moest deze plotseling verlaten.

Een mooi en bijzonder boek over hoe het is om jezelf over te geven aan wat de natuur je te bieden heeft. Een aanrader voor iedereen die wilt weten hoe het is om één te zijn met de natuur.

Note: Van Kosmos Uitgevers heb ik een recensie-exemplaar mogen ontvangen van Mijn leven in de wildernis. Dit is niet van invloed geweest op deze recensie en mijn persoonlijke mening.

You Might Also Like...

No Comments

    Leave a Reply